Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 7

Aby oznaczyć ilościową reaktywność anty-KIR4.1, użyliśmy testu ELISA z rekombinowanym białkiem KIR4.1 w fazie stałej. Nie wykryliśmy przeciwciał przeciwko KIR4.1 w próbkach surowicy od 37 zdrowych dawców (rozcieńczenie 1: 100, dane nie przedstawione). Następnie przeanalizowaliśmy próbki surowicy od zdrowych dawców i od osób ze stwardnieniem rozsianym lub innymi chorobami neurologicznymi z serii odkryć. Miana przeciwciał były istotnie wyższe w próbkach surowicy od osób ze stwardnieniem rozsianym niż u zdrowych dawców i osób z innymi chorobami neurologicznymi (P <0,001 dla obu porównań) (Figura 3A). Podobne wyniki uzyskaliśmy w dwóch seriach walidacyjnych (rysunek 3A). Łącząc wyniki, zaobserwowaliśmy przeciwciała przeciwko KIR4.1 w 186 z 397 osób ze stwardnieniem rozsianym (46,9%), u 3 z 329 osób z innymi chorobami neurologicznymi (0,9%) iu żadnego z 59 zdrowych dawców. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania lub mianach przeciwciał anty-KIR4.1 w surowicy u osób z klinicznie izolowanym zespołem, z rzutowo-remisyjnym stwardnieniem rozsianym oraz z progresywnym stwardnieniem rozsianym (ryc. S6A w dodatkowym dodatku) i nie zaobserwowali korelacji między dodatnim wynikiem przeciwciał KIR4.1 a wiekiem, cechami klinicznymi lub charakterystyką płynu mózgowo-rdzeniowego (tabela S3 w dodatkowym dodatku), chociaż badanie nie zostało zaprojektowane ani zasilone w celu zapewnienia testu korelacji. Wykryliśmy również przeciwciała anty-KIR4.1 w płynie mózgowo-rdzeniowym 19 z 30 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, których płyn mózgowo-rdzeniowy był testowany pod kątem reaktywności anty-KIR4.1. Zaobserwowaliśmy dowody na dooponową syntezę przeciwciał u 2 z tych 19 pacjentów (ryc. S6B w dodatkowym dodatku).
Mapowanie epitopu KIR4.1
Analiza topologii błony białka KIR4.1 przewidywała dwie zewnątrzkomórkowe pętle (KIR4.190-114 i KIR4.1134-142) (ryc. S7A w dodatkowym dodatku). Zsyntetyzowaliśmy peptydy reprezentujące zewnątrzkomórkowe pętle KIR4.1 i sąsiadujące obszary wewnątrzbłonowe (odpowiednio KIR4.183-120 i KIR4.1128-148), znakowały je biotyną i nakładano na płytki ELISA pokryte streptawidyną. Zaobserwowaliśmy reaktywność surowicy na KIR4.1128-148 u 4% osób ze stwardnieniem rozsianym, ale u żadnego ze zdrowych dawców lub osób z innymi chorobami neurologicznymi (p = 0,08) (dane nie przedstawione). Natomiast miana przeciwciał dla KIR4.183-120 były znacząco wyższe w próbkach surowicy od osób ze stwardnieniem rozsianym niż u zdrowych dawców (P <0,001) lub osób z innymi chorobami neurologicznymi (p <0,001) (ryc. [więcej w: lutezan omega 3, ginekolog warszawa nfz, odma plucna ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog warszawa nfz lutezan omega 3 odma plucna