Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 8

Zaobserwowaliśmy silną korelację między reaktywnością przeciwciał w surowicy mierzoną za pomocą testu ELISA przy użyciu rekombinowanego KIR4.1 a reaktywnością przeciwciał mierzoną za pomocą testu ELISA przy użyciu fragmentu peptydowego KIR4.183-120 (dwustronny współczynnik korelacji Pearsona, 0,93; P <0,001). W związku z tym przeprowadziliśmy test kompetycyjny oparty na ELISA przy użyciu peptydu KIR4.183-120 i rekombinowanego białka KIR4.1. Wiązanie się przeciwciał anty-KIR4.1 w surowicy z białkiem KIR4.1 było niekompletne przez peptyd KIR4.183-120, ale nie przez peptyd kontrolny pochodzący z C-końcowej sekwencji KIR4.1 (KIR4.1356-375) ( Rys. S7D w Dodatku Uzupełniającym). Podobnie, wiązanie przeciwciała monoklonalnego z C-końcową częścią białka było komplementowane przez C-końcowy peptyd, ale nie przez peptyd KIR4.183-120 (dane nie przedstawione). Podobne obserwacje przeprowadziliśmy przy użyciu testu wiązania kompetycyjnego opartego na komórkach. Przeciwciała przeciw białku KIR4.1 (otrzymane od osób ze stwardnieniem rozsianym) zostały wykluczone przez KIR4.183-120, ale nie przez peptyd kontrolny (Fig. S8 w Dodatku Uzupełniającym). Tak więc reaktywność surowicy wobec KIR4.1 występuje u znacznego odsetka pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i jest skierowana przeciwko determinantom pierwszej pętli pozakomórkowej białka.
Wpływ IgG Anti-KIR4.1 In Vivo
Izotyp IgG ma kluczowe znaczenie dla aktywacji dopełniacza: IgG1 i IgG3, ale nie IgG2 i IgG4, mogą aktywować kaskadę dopełniacza. Wyznaczono izotypy IgG w surowicy 20 osób ze stwardnieniem rozsianym, które były pozytywne dla przeciwciał anty-KIR4.1 i zaobserwowaliśmy, że wszystkie 20 miało przeciwciała IgG1, przeciwciała IgG3 lub oba (Fig. S9 w Dodatku Uzupełniającym).
Ryc. 4. Ryc. 4. KIR4.1-specyficzne przeciwciała IgG surowicy w surowicy i utrata barwienia Kir4.1, zakłócenie architektury Gfap i aktywacja dopełniacza w Vivo u myszy. Sól fizjologiczna buforowana fosforanem (PBS, pierwszy rząd), IgG w surowicy od pacjenta z MS zubożonego w przeciwciała specyficzne dla KIR4.1 (preabsorbowany, drugi rząd) lub IgG w surowicy z zachowaną reaktywnością anty-KIR4.1 (trzecie i czwarte rzędy) wstrzyknięto do cysternae magnae myszy C57BL / 6 razem z ludzkim dopełniaczem. Dwadzieścia cztery godziny po iniekcji myszy zabijano, a skrawki mózgu oceniano pod względem ekspresji białka kwaśnego włókienkowego glejowego (Gfap) (lewa kolumna), ekspresji Kir4.1 (środkowa kolumna) i reaktywności C9neo (prawidłowa kolumna) za pomocą immunohistochemicznego analiza. Monoklonalne przeciwciało anty-Kir4.1, które zastosowano do wizualizacji ekspresji Kir4.1, wiąże domenę wewnątrzkomórkową białka i nie konkuruje z reaktywną wobec KIR4.1 surowicą IgG dla tego samego epitopu białka KIR4.1 (Fig.
[hasła pokrewne: rakowiak płuc, badanie foniatryczne, rumień brzeżny ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie foniatryczne rakowiak płuc rumień brzeżny