Bierne ruchy, dotyk, slabe bodzce cieplne i inne odczuwane sa wtedy jako ból

Charakterystyczną cechą tego zaburzenia czucia jest to, że wszystkie bodźce działające na odcinek schorzały wywołują wrażenie mniej lub więcej dotkliwe bólu i inne nieprzyjemne odczucia. Bierne ruchy, dotyk, słabe bodźce cieplne i inne odczuwane są wtedy jako ból. Chory z zaburzeniami czucia w postaci hiperpatii, np. na nodze, nawet na lekkie ukłucie szpilką przejawia dużą reakcję bólową z ruchowo-afektywnym oddziaływaniem w postaci nagłego ruchu kończyny i krzyku. Powtórne podrażnienia wskutek sumowania się pobudzeń czuciowych mogą wywołać bardzo przykre uczucie bólu. Read more „Bierne ruchy, dotyk, slabe bodzce cieplne i inne odczuwane sa wtedy jako ból”

Brak czucia anaesthesia

Brak czucia anaesthesia ma w swoim podłożu całkowite zniesienie zdolności przewodzenia pobudzeń przez drogi czuciowe do ośrodków lub czynności samych ośrodków. Poprzeczne porażenie procesem patologicznym rdzenia kręgowego wywołuje całkowite i równomierne zniesienie czucia w dolnej połowie ciała, to jest poniżej miejsca uszkodzenia paraanaesthesia. Okolica, w której występuje brak czucia, jest wtedy ściśle odgraniczona od zdrowej okolicy górnej połowy ciała. W okolicy jednak zdrowej, zwłaszcza w bliskości okolicy porażonej, może wystąpić przeczulica. Poziom granicy braku czucia i przeczulicy zależy od umiejscowienia procesu patologicznego w rdzeniu, przy czym porażenie czucia występuje po przeciwnej stronie ogniska chorobowego w rdzeniu. Read more „Brak czucia anaesthesia”

Zaburzenia czucia

Zaburzenia czucia mogą przejawić się jego wzmożeniem, osłabieniem lub brakiem. Te zaburzenia mogą być zarówno ilościowe, jak i jakościowe. Wzmożenie czucia, czyli przeczulica hyperaesthesia, jest uwarunkowana podrażnieniem lub wzmożeniem pobudliwości receptorów czuciowych dróg przewodzących i ośrodków. Próg pobudliwości w okolicach dotkniętych przeczulicą jest zwiększony, przypadki zaś z obniżonym progiem pobudliwości są bardzo rzadkie. Przeczulica objawia się w większości przypadków tzw. Read more „Zaburzenia czucia”

Odruch kolanowy wystepuje po uderzeniu w sciegno miesnia czworoglowego pod rzepka kolana

Odruch kolanowy występuje po uderzeniu w ścięgno mięśnia czworogłowego pod rzepką kolana w postaci wyprostowania goleni. Odruch ze ścięgna AchilIesa powstaje po uderzeniu w nie i przejawia się w postaci zginania stopy w kierunku podeszwowym. Przykładem odruchu okostnowego jest odruch występujący w postaci zginania przedramienia w stawie łokciowym, w pronacji dłoni i zgięcia palców. Odruch ten wywołuje się uderzeniem w wyrostek kości promieniowej. Wspomniane odruchy bardzo łatwo wywołać są one stałe i równomierne. Read more „Odruch kolanowy wystepuje po uderzeniu w sciegno miesnia czworoglowego pod rzepka kolana”

Charakter i nasilenie bólu moga byc rózne

Jest to zjawisko obronne, gdyż ból sygnalizuje o zmianach zachodzących w ustroju. Charakter i nasilenie bólu mogą być różne, zależnie od przyczyny wywołującej ból i od osobniczych właściwości ustroju. Przyczyną powstawania bólu są czynniki zewnętrzne fizyczne, chemiczne i inne, oraz czynniki wewnętrzne, np. zaburzenia w krążeniu, wytwory wadliwej przemiany materii i inne. Czynności psychiczne mogą również wywoływać ból lub też zmieniać jego charakter albo nasilenie. Read more „Charakter i nasilenie bólu moga byc rózne”

ZABURZENIA CZYNNOSCI ODRUCHOWEJ

W związku z tym, że każde zjawisko odruchowe ma określony łuk odruchowy, wszelkie zmiany odruchu dają możność ustalenia miejsca, w którym toczy się proces patologiczny. Na podstawie źródła powstawania pobudzeń dośrodkowych odróżniamy odruchy proprioceptywne i eksteroceptywne. Do odruchów proprioceptywnych zalicza się odruchy ścięgniste, okostnowe, stawowe, mięśniowe i inne, do eksteroceptywnych zaś odruchy powstające z podrażnienia skóry, błon śluzowych i zmysłów. Odruchy możemy wywołać lekkim uderzeniem w odpowiednich miejscach recepcyjnych. W klinice najczęściej badamy odruchy mięśnia dwugłowego i trójgłowego kończyny górnej, odruchy kolanowe, odruch ze ścięgna Achillesa, odruchy okostnowe kości promieniowej i inne. Read more „ZABURZENIA CZYNNOSCI ODRUCHOWEJ”

Te zaburzenia przejawiaja sie spaczeniem czucia

Te zaburzenia przejawiają się spaczeniem czucia. Może więc wystąpić uczucie bólu na dotyk lub podrażnienia cieplne. Zimno może być odczute jako ciepło i odwrotnie, jedno podrażnienie może być odczuwane jako podrażnienia wielokrotne polvaesthesia, a dalej może wystąpić symetryczne odczucie bodźca po stronie przeciwnej allocheiria, allochiria, a także odczucie przedmiotów w większych wymiarach, niż są one w rzeczywistości macrosthesia. Zaburzenia czuciowe mogą przejawiać się jeszcze w postaci tzw. zboczenia czucia paraesthesia. Read more „Te zaburzenia przejawiaja sie spaczeniem czucia”

Istnienie dwóch skladowych bólu

Istnienie dwóch składowych bólu potwierdza się, zdaniem Lewsa, działaniem środków farmakologicznych wpływających na korę mózgową. Toczący się bowiem proces patologiczny wywołuje podrażnienie receptorów bólowych i ból przenosi się do wzgórza drogą włókien nerwowych czuciowych. Ta pierwsza komponenta bólu istnieje stale. Komponenta druga w korze mózgowej może być zahamowana przez działanie środków farmakologicznych i ból związany z komponentą pierwszą nie dochodzi do świadomości chorego. Zgodnie z nauką Pawłowa uważamy dziś, że odczuwanie bólu wiąże się nierozerwalnie jedynie z korą mózgową. Read more „Istnienie dwóch skladowych bólu”

Dezaktywacja mutacji w NPC1L1 i ochrona przed chorobą wieńcową serca AD 7

Związek pomiędzy obecnością inaktywacji mutacji w NPC1L1 a ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (CHD). Nosiciele 15 mutacji inaktywujących, które zidentyfikowaliśmy w NPC1L1, byli niedostatecznie reprezentowani wśród pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w porównaniu z grupą kontrolną (Tabela 3). Ogółem tylko 11 uczestników spośród 29 944 pacjentów z chorobą wieńcową miało mutację inaktywującą (częstotliwość nośna, 0,04%) w przeciwieństwie do 71 z 83 140 testów kontrolnych (częstotliwość nośna, 0,09%). Stanowiło to 53% zmniejszenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca wśród nosicieli inaktywujących mutacji NPC1L1 (iloraz szans dla choroby wśród nosicieli, 0,47, przedział ufności 95% [CI], 0,25 do 0,87, P = 0,008) (Tabela 3 i Tabela S4 w Dodatku Uzupełniającym). Read more „Dezaktywacja mutacji w NPC1L1 i ochrona przed chorobą wieńcową serca AD 7”