Skurcze toniczne i tezcowe

Skurcze toniczne contracdo donica cechują szybko po sobie następujące skurcze i rozkurcze mięśni, wskutek czego ogarnięta nimi część ciała wykonuje mniej lub więcej rytmiczne ruchy. Skurcze toniczne contractio donica cechuje długotrwały skurcz mięśni. Mogą one dotyczyć poszczególnych mięśni, jak np. szyi, żwaczy w tężcu, guzach mózgu i zapaleniu opon mózgowych. Mogą one jednak obejmować i większe grupy mięśniowe w postaci długotrwałych kurczów. Read more „Skurcze toniczne i tezcowe”

Porazenie miesni

Porażenie mięśni występuje wtedy, gdy proces chorobowy toczy się w układzie nerwowym ośrodkowym lub obwodowym. Porażenia ośrodkowe Porażenia ruchowe ośrodkowe występują wtedy, gdy proces patologiczny dotyczy neuronu ośrodkowego dróg ruchowych. Komórki ośrodkowe neuronu ruchowego znajdują się w okolicy ruchowej kory mózgowej, jako tzw. komórki piramidowe. Od nich odchodzą włókna łączące się w pęczki i zaczyna się tzw. Read more „Porazenie miesni”

Niezbornosci ruchów towarzyszy zmniejszone napiecie miesni

Niezborności ruchów towarzyszy zmniejszone napięcie mięśni. Pisanie sprawia choremu dużą trudność, pismo zaś staje się nieczytelne. Zaburzenia ruchowe pochodzenia móżdżkowego powstające stopniowo i wolno w postępujących procesach patologicznych w jednej półkuli móżdżku mogą być równoważone przez wzmożoną czynność kory mózgowej i drugą prawidłowo działającą półkulę móżdżku. Najwyraźniejsze stany zaburzeń ruchowych z powodu schorzenia móżdżku powstają wtedy, gdy proces patologiczny toczy się w obu półkulach móżdżku. Schorzenia móżdżku lub dróg odchodzących od niego mogą być, jak wspomniałem, jednostronne. Read more „Niezbornosci ruchów towarzyszy zmniejszone napiecie miesni”

9-Valent HPV Vaccine przeciwko infekcji i śródnabłonkowej neoplazji u kobiet AD 9

Dlatego wnioskujemy, że skuteczność szczepionki 9vHPV przeciwko chorobie związanej z HPV-6, 11, 16 i 18 jest podobna do skuteczności szczepionki qHPV. Częstość występowania klinicznych zdarzeń niepożądanych była zasadniczo podobna w obu grupach szczepionek. Częstość zdarzeń niepożądanych związanych z miejscem wstrzyknięcia była wyższa w grupie 9vHPV niż w grupie qHPV. Wynik ten został przewidziany, ponieważ ilości wirusopodobnych antygenów cząstek HPV i adiuwantów AAHS są wyższe w szczepionce 9vHPV niż w szczepionce qHPV. Read more „9-Valent HPV Vaccine przeciwko infekcji i śródnabłonkowej neoplazji u kobiet AD 9”

Wczesne i późne pozajelitowe odżywianie u krytycznie chorych dzieci czesc 4

W czasie przebywania pacjentów na OIT prowadzono codzienne zapisy dotyczące wszystkich procedur, leczenia, zapewnionego żywienia i wyników analiz laboratoryjnych. Informacje o stanie podstawowym po 90 dniach uzyskano z krajowych rejestrów zgonów, szpitalnych systemów informacyjnych i regionalnych sieci pediatrów i lekarzy ogólnych. Punkty końcowe
Dwoma głównymi punktami końcowymi były nowe zakażenia nabyte podczas pobytu na OIT oraz czas trwania uzależnienia OIT, który został skorygowany o pięć wcześniej określonych podstawowych czynników ryzyka (grupa diagnostyczna, grupa wiekowa, ciężkość choroby, ryzyko niedożywienia i ośrodek leczenia) .16 Wśród pacjentów z nową infekcją porównywano czas trwania leczenia antybiotykami w badanych grupach. Czas trwania zależności na OIT od dzieci oceniano ilościowo jako liczbę dni na oddziale pediatrycznym na oddziale intensywnej terapii oraz jako czas do wyzdrowienia z pediatrycznej jednostki intensywnej terapii, w celu uwzględnienia śmierci jako ryzyka konkurencyjnego. Wyładowanie na oddziale intensywnej opieki pediatrycznej zdefiniowano a priori jako moment, w którym pacjent był gotowy do wypisania ze szpitala na oddział intensywnej terapii (tj. Nie był już potrzebny lub nie był już narażony na ryzyko wymagające wsparcia narządów) .16 Drugorzędnymi punktami końcowymi bezpieczeństwa były zgony podczas pierwsze 7 dni na oddziale intensywnej terapii pediatrycznej podczas całkowitego pobytu na oddziale pediatrycznym na oddziale intensywnej opieki medycznej podczas pobytu w szpitalu wskaźnikowym oraz w 90 dniu po przyjęciu na oddział intensywnej terapii pediatrycznej i randomizacji; liczba pacjentów z hipoglikemią (poziom glukozy <40 mg na decylitr [2,2 mmol na litr]); oraz liczba ponownych wizyt na oddziale intensywnej terapii pediatrycznej w ciągu 48 godzin po wypisaniu. Drugorzędne wyniki skuteczności to czas do końcowego (żywego) odsadzenia od mechanicznego wspomagania wentylacji, czasu trwania farmakologicznego lub mechanicznego wsparcia hemodynamicznego, odsetka pacjentów otrzymujących leczenie nerkozastępcze, markerów dysfunkcji wątroby i stanu zapalnego, oraz czasu do (życia). Read more „Wczesne i późne pozajelitowe odżywianie u krytycznie chorych dzieci czesc 4”

Wczesne i późne pozajelitowe odżywianie u krytycznie chorych dzieci cd

Wśród pacjentów, którym przypisano wczesne żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe rozpoczęto w ciągu 24 godzin po przyjęciu na oddział intensywnej terapii pediatrycznej. Dawka i skład zmieniały się zgodnie z lokalnymi wytycznymi (tabela S2 w dodatkowym dodatku) 16; żywienie pozajelitowe było stosowane w celu uzupełnienia dostarczonego żywienia dojelitowego, a jego celem było spełnienie lokalnych makroskładników odżywczych i docelowych wartości kalorycznych (tabela S3 w dodatku uzupełniającym). Wśród pacjentów przydzielonych do grupy pozajelitowo żyjącej pozajelitowo, żywienie pozajelitowe zostało wstrzymane do poranka dnia 8 na OIOM u dzieci. Mieszaninę dożylnej dekstrozy (5%) i roztworu soli podawano grupie otrzymującej pozajelitowo pozajelitowo w celu dostosowania do ilości płynu dożylnego podawanej grupie otrzymującej wcześniej pozajelitowo 16. Gdy poziom glukozy we krwi spadł samorzutnie poniżej 50 mg na decylitr (2,8 mmol na litr) w grupie żywienia pozajelitowo, standardowy 5% roztwór dekstrozy został zastąpiony 10% roztworem dekstrozy, aż poziom glukozy we krwi przekroczył 80 mg na decylitr (4,4 mmol na litr) i pozostał stabilny. W obu grupach badanych żywienie dojelitowe rozpoczęto wcześniej i zwiększono je zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Obie grupy badane otrzymywały również dożylne mikroskładniki odżywcze (pierwiastki śladowe, minerały i witaminy) począwszy od dnia 2 i kontynuując aż do momentu, w którym żywienie dojelitowe osiągnęło 80% docelowych wartości kalorycznych. Read more „Wczesne i późne pozajelitowe odżywianie u krytycznie chorych dzieci cd”

Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad

Projekt badania i charakterystyka pacjentów na początku badania zostały opublikowane wcześniej.12,13 Komitet wykonawczy (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu) zaprojektował i nadzorował przebieg badania we współpracy ze sponsorem (Novartis). Protokół próbny, który jest dostępny na stronie, został zatwierdzony przez komisję etyczną w każdym ośrodku. Dane zostały zebrane i przeanalizowane przez sponsora zgodnie z wcześniej zaplanowanym planem analizy statystycznej; analizy zostały zreplikowane przez niezależnego statystykę, który jest jednym z autorów. Pierwotny projekt manuskryptu został przygotowany przez pierwszego autora i zredagowany przez wszystkich autorów, którzy mieli nieograniczony dostęp do danych i zgodzili się na przesłanie rękopisu do publikacji. Autorzy ponoszą odpowiedzialność za dokładność i kompletność danych i analiz, a także za wierność tego raportu w protokole próbnym. Pacjenci
Kwalifikujący się pacjenci mieli przewlekłą niewydolność serca z objawami od IV do IV klasy NYHA (New York Heart Association) i frakcją wyrzutową wynoszącą 35% lub mniej. Uczestnicy musieli również mieć stężenie peptydu natriuretycznego (BNP) w osoczu B wynoszące 150 pg lub więcej na mililitr (lub stężenie N-końcowe pro-BNP [NT-proBNP] .600 pg na mililitr) lub, jeśli hospitalizowano z powodu niewydolności serca w ciągu ostatnich 12 miesięcy, stężenie BNP 100 pg lub więcej na mililitr (lub stężenie NT-proBNP> 400 pg na mililitr). Read more „Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad”

Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 6

Współczynnik ryzyka w grupie leczenia skojarzonego, w porównaniu z grupą enalaprylu, wyniósł 0,93 (95% przedział ufności [CI], 0,85 do 1,03; P = 0,17); współczynnik ryzyka w grupie aliskirenowej, w porównaniu z grupą enalaprylu, wynosił 0,99 (95% CI, 0,90 do 1,10, P = 0,91 dla wyższości). Chociaż margines nieineriorowości wynoszący 1,104 został spełniony przy użyciu 95% przedziału ufności, jednostronna wartość P 0,0184 nie spełniała wcześniej określonych wymagań wartości P równej 0,0123 lub mniejszej. Analiza wrażliwości obejmująca tylko pacjentów, którzy otrzymali przypisany schemat badania dawała spójne wyniki, podobnie jak analiza, w której uwzględniono dane zebrane po cenzurowaniu regulacyjnym (tabele S5 i S6 w dodatkowym dodatku). Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w wyniku wtórnym (zmiana w wynikach klinicznych KCCQ po 12 miesiącach) lub w wybranych wcześniej zaplanowanych wynikach badań (Tabela 2 i Figura 2). Zespolenie eksploracyjne nerek (związek zgonu z przyczyn nerek, schyłkowa choroba nerek lub podwojenie poziomu kreatyniny w surowicy) występowało istotnie częściej w grupie leczenia skojarzonego niż w grupie z enalaprylem (tabela 2). Po 4 miesiącach, 8 miesiącach i 12 miesiącach spadek w stosunku do wartości wyjściowej w stężeniu NT-proBNP był większy w grupie terapii skojarzonej niż w grupie enalaprylu. (Patrz także Tabele S7 i S8 w Dodatku Uzupełniającym.)
U osób bez cukrzycy pierwszorzędowy wynik wystąpił u 574 z 1675 pacjentów (34,3%) w grupie leczenia skojarzonego (10,6 zdarzeń na 100 osobolat) iu 592 z 1684 pacjentów (35,2%) w grupie enalaprylu (11,1 zdarzenia na 100 osobolat, współczynnik ryzyka, 0,96, 95% CI, 0,85 do 1,07, P = 0,46). Read more „Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 6”

Immunogenność szczepionki Meningococcus B podczas epidemii na uniwersytecie czesc 4

Dlatego nie jest możliwe oszacowanie odpowiedzi immunologicznej wywołanej przez składnik NHBA w izolacji. Gromadzenie i analiza danych
Uczestnicy wypełnili ankietę 18 pytań i zostali poproszeni o udostępnienie swoich zapisów dotyczących szczepień. Dane zapisano na papierowych formularzach i dwukrotnie wprowadzono do elektronicznych baz danych (Adobe FormsCentral). W przypadku wszystkich analiz wykorzystano udokumentowany status szczepienia, chyba że dostępny był tylko status samoopisowy (status samodzielnego zgłoszenia dotyczył 3,0% uczestników). W podstawowej analizie porównaliśmy wszystkich uczestników, którzy otrzymali dwie dawki szczepionki (pierwsza w grudniu i druga w lutym, zgodnie z zalecanym harmonogramem), ci, którzy otrzymali pierwszą dawkę w grudniu, ale nie ukończyli serii, oraz tych, którzy pozostali nieszczepieni. W analizach wtórnych porównaliśmy szczepionki, które zdecydowały się zaszczepić zgodnie z innymi harmonogramami. Dolna granica oznaczalności (LLQ) dla miana hSBA wynosiła 2. Read more „Immunogenność szczepionki Meningococcus B podczas epidemii na uniwersytecie czesc 4”

Infekcja HIV powiązana z zastrzykiem oksymorfonu w Indianie, 2014-2015 cd

Odsetek zakażenia HIV ustalono za pomocą testu zachłanności (zmodyfikowany test Bio-Rad HIV-1 / HIV-2 Plus O) .21 Wszystkie próbki krwi żylnej zostały również przebadane na obecność przeciwciał HCV (za pomocą antygenu VITROS). Test HCV [Ortho Clinical Diagnostics]), antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) (test VITROS HBsAg, Ortho Clinical Diagnostics) i kiła (Sure-Vue RPR, Fischer HealthCare). Dodatkowe szczegóły dotyczące badań przesiewowych pod kątem zakażenia HIV i HCV znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku. Badanie laboratoryjne molekularne
RNA HIV-1 ekstrahowano z surowicy lub osocza przy użyciu zestawu mini wirusów RNA QIAamp (Qiagen), zgodnie z instrukcjami producenta. Częściowe sekwencje polimerazy (pol) (w przybliżeniu 915 bp) zamplifikowano za pomocą łańcuchowej reakcji polimerazy i sekwencjonowano jak opisano wcześniej.22 W przypadku sekwencji referencyjnych HIV-1 pol wykorzystano sekwencje związane z infekcjami, które zostały zdiagnozowane w powiatach Indiana innych niż hrabstwo Scott. przez ISDH Laboratories, a także sekwencje, które zidentyfikowaliśmy podczas przeszukiwania bazy danych GenBank przy użyciu oprogramowania Basic Local Alignment Search Tool (BLAST). 23 Sekwencje dopasowano do użycia oprogramowania Molecular Evolutionary Genetics Analysis wersja 6.0 (MEGA6), 24 i przeprowadziliśmy analizę filogenetyczną za pomocą programu FastTree, wersja 2.1.25. Read more „Infekcja HIV powiązana z zastrzykiem oksymorfonu w Indianie, 2014-2015 cd”