Istota nowej genetyki jest uznanie wplywu srodowiska zewnetrznego na rozwój organizmów

Istotą nowej genetyki jest uznanie wpływu środowiska zewnętrznego na rozwój organizmów, przyznanie możliwości przekazywania cech; które ustrój nabywa w czasie życia pod wpływem zmieniających się warunków zewnętrznych, a więc wychowania, karmienia itd. Genetyka formalna dzieli żywy organizm na dwie zasadnicze części: substancję decydującą o dziedziczności (geny, chromosomy) i na resztę ciała, które rzekomo na dziedziczność nie ma najmniejszego wpływu. Genetyka formalna uważa istotę dziedziczną za nieśmiertelną i niezmienną, dla której całe ciało jest tylko podłożem. Genetyka nowoczesna odrzuca ten podział i w ten sposób zrywa z poglądem w biologii, który z góry odrzuca możliwość dodatniego dla organizmu wpływu ze strony środowiska zewnętrznego. II. Read more „Istota nowej genetyki jest uznanie wplywu srodowiska zewnetrznego na rozwój organizmów”

Mówiac o konstytucji nalezy ustalic przede wszystkim konstytucje normalne

Klasyfikacja konstytucji Mówiąc o konstytucji należy ustalić przede wszystkim konstytucje normalne, które warunkują prawidłowe oddziaływanie człowieka na bodźce działające z zewnątrz. Już dawno starano się wyodrębnić pewne charakterystyczne typu konstytucji i tu okazało się, że różni autorzy brali rozmaite podłoża do sklasyfikowania konstytucji. Jedni np. jako podłoże do podziału brali budowę morfologiczną ustroju, drudzy zjawiska czynnościowe, a mianowicie przemianę materii, inni stan wegetatywnego układu nerwowego, jeszcze inni stan układu gruczołów o wewnętrznym wydzielaniu. a. Read more „Mówiac o konstytucji nalezy ustalic przede wszystkim konstytucje normalne”

Zjawiska ruchowe majace swój punkt wyjscia z ukladu ciala prazkowanego

Nie posiadają one ośrodków dla poszczególnych ruchów dowolnych, jak to widzimy w korze mózgowej, lecz są ośrodkiem dla wielu złożonych i harmonijnych czynności licznych grup mięśniowych, które równocześnie biorą udział w ruchach złożonych. Zjawiska ruchowe mające swój punkt wyjścia z układu ciała prążkowanego i gałki bladej odbywają się bez udziału naszej woli. Do zaburzeń ruchowych mających swoje źródło w uszkodzeniu gałki bladej należy choroba Parkinsona. Charakterystyczną cechą tej choroby jest ogólne zahamowanie ruchowe, mniejsza lub większa sztywność mięśni, zgięta postawa ciała, zwolnienie ruchów dowolnych, brak gry mięśniowej na twarzy, czyli zniesienie mimiki, oraz drżenie. Jeżeli proces chorobowy toczy się w gałce bladej jednostronnie, to wymienione objawy również są jednostronne, i to po stronie przeciwnej. Read more „Zjawiska ruchowe majace swój punkt wyjscia z ukladu ciala prazkowanego”

Zdolnosc do odczuwania bólu zalezy od czynnosci ukladu nerwowego czuciowego

Zdolność do odczuwania bólu zależy od czynności układu nerwowego czuciowego. Reakcja natomiast na ból zależy od tego, w jakim stopniu człowiek ma rozwinięte poznanie bólu wskutek nabytego z wiekiem doświadczenia. U dzieci np. wady postawy nie przebiegają z bólem, u dorosłych zaś wady te zawsze wywołują ból. Umiejscawianie bólu u dzieci jest bardzo niedokładne i precyzja w jego umiejscowieniu występuje z biegiem lat, gdyż jest ono związane z doświadczeniem. Read more „Zdolnosc do odczuwania bólu zalezy od czynnosci ukladu nerwowego czuciowego”

Te zaburzenia przejawiaja sie spaczeniem czucia

Te zaburzenia przejawiają się spaczeniem czucia. Może więc wystąpić uczucie bólu na dotyk lub podrażnienia cieplne. Zimno może być odczute jako ciepło i odwrotnie, jedno podrażnienie może być odczuwane jako podrażnienia wielokrotne polvaesthesia, a dalej może wystąpić symetryczne odczucie bodźca po stronie przeciwnej allocheiria, allochiria, a także odczucie przedmiotów w większych wymiarach, niż są one w rzeczywistości macrosthesia. Zaburzenia czuciowe mogą przejawiać się jeszcze w postaci tzw. zboczenia czucia paraesthesia. Read more „Te zaburzenia przejawiaja sie spaczeniem czucia”

Dezaktywacja mutacji w NPC1L1 i ochrona przed chorobą wieńcową serca AD 7

Związek pomiędzy obecnością inaktywacji mutacji w NPC1L1 a ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (CHD). Nosiciele 15 mutacji inaktywujących, które zidentyfikowaliśmy w NPC1L1, byli niedostatecznie reprezentowani wśród pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w porównaniu z grupą kontrolną (Tabela 3). Ogółem tylko 11 uczestników spośród 29 944 pacjentów z chorobą wieńcową miało mutację inaktywującą (częstotliwość nośna, 0,04%) w przeciwieństwie do 71 z 83 140 testów kontrolnych (częstotliwość nośna, 0,09%). Stanowiło to 53% zmniejszenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca wśród nosicieli inaktywujących mutacji NPC1L1 (iloraz szans dla choroby wśród nosicieli, 0,47, przedział ufności 95% [CI], 0,25 do 0,87, P = 0,008) (Tabela 3 i Tabela S4 w Dodatku Uzupełniającym). Read more „Dezaktywacja mutacji w NPC1L1 i ochrona przed chorobą wieńcową serca AD 7”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 8

Zaobserwowaliśmy silną korelację między reaktywnością przeciwciał w surowicy mierzoną za pomocą testu ELISA przy użyciu rekombinowanego KIR4.1 a reaktywnością przeciwciał mierzoną za pomocą testu ELISA przy użyciu fragmentu peptydowego KIR4.183-120 (dwustronny współczynnik korelacji Pearsona, 0,93; P <0,001). W związku z tym przeprowadziliśmy test kompetycyjny oparty na ELISA przy użyciu peptydu KIR4.183-120 i rekombinowanego białka KIR4.1. Wiązanie się przeciwciał anty-KIR4.1 w surowicy z białkiem KIR4.1 było niekompletne przez peptyd KIR4.183-120, ale nie przez peptyd kontrolny pochodzący z C-końcowej sekwencji KIR4.1 (KIR4.1356-375) ( Rys. S7D w Dodatku Uzupełniającym). Read more „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 8”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku

Transfuzje krwi są często podawane pacjentom z wstrząsem septycznym. Nie ustalono jednak korzyści i szkód związanych z różnymi progami hemoglobiny podczas transfuzji. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu z grupą równoległą losowo przydzieliliśmy pacjentów na oddziale intensywnej terapii (ICU), którzy mieli wstrząs septyczny i stężenie hemoglobiny wynoszące 9 g na decylitr lub mniej, aby otrzymać jednostkę leukocytów czerwonych, gdy poziom hemoglobiny wynosił 7 g na decylitr lub mniej (niższy próg) lub gdy poziom wynosił 9 g na decylitr lub mniej (wyższy próg) podczas pobytu na OIT. Podstawową miarą wyniku była śmierć po 90 dniach od randomizacji. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku”

Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 5

Liczba pacjentów, którzy zostali utraceni w celu obserwacji stanu witalnego przed zakończeniem badania (lub z powodu cenzury regulacyjnej w odniesieniu do pacjentów chorych na cukrzycę) wynosiła 31 (1,3%) w grupie leczenia skojarzonego, 19 (0,8%). ) w grupie aliskirenu i 19 (0,8%) w grupie enalaprylu. W przypadku pacjentów, którzy nie mieli danych poddanych cenzurze z przyczyn regulacyjnych, kontynuacja badania zakończyła się 31 lipca 2015 r. Liczba pacjentów, którzy mieli dane ocenzurowane z powodu cukrzycy wynosiła 665 (28,4%) w grupie leczenia skojarzonego, 627 (26,8%) w grupie aliskirenowej i 652 (27,9%) w grupie enalaprylu. Dodatkowych 20, 25 i 18 pacjentów w każdej grupie, odpowiednio, dane zostały ocenzurowane z powodu innych wniosków dla poszczególnych krajów (rysunek 1). U osób bez cukrzycy mediana okresu obserwacji wynosiła 46,0 miesięcy (zakres międzykwartylowy, 28,0 do 56,1); mediana okresu obserwacji u chorych na cukrzycę wynosiła 24,1 miesiąca (zakres międzykwartylowy, 15,1 do 33,2).
Leczenie Leczenie
U osób bez cukrzycy leczenie próbne przerwano u 741 z 1675 pacjentów (44,2%) w grupie leczenia skojarzonego, w 693 z 1713 (40,5%) w grupie aliskirenu, aw 706 z 1684 (41,9%) w grupie enalapril z powodów innych niż śmierć lub powód administracyjny. Read more „Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 5”

Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 7

enalapril, -1,84 mm Hg; 95% CI, -2,70 do -0,98; P <0,001). Różnica między wartościami średnimi w grupie aliskirenu i enalaprylu wynosiła 0,53 mm Hg (95% CI, -0,31 do 1,37, P = 0,22). Dyskusja
Stwierdziliśmy, że dodanie aliskirenu inhibitora reniny do enalaprylu nie spowodowało mniejszego ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca, w porównaniu z samym enalaprylem, ale spowodowało więcej niedociśnienia, zaburzenia czynności nerek i hiperkaliemię, pomimo aktywny okres docierania, w wyniku którego wykluczono pacjentów, u których wystąpiły te problemy podczas początkowego narażenia na badane leczenie. W naszym badaniu pacjenci z cukrzycą zaprzestali leczenia przedwcześnie z powodu obaw regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa aliskirenu dodanego do inhibitora ACE u takich osób.15-19 Z tego powodu zmieniliśmy nasz plan analizy statystycznej w celu dokładniejszego zbadania wpływu terapia skojarzona, w porównaniu z samym enalaprylem, u pacjentów bez cukrzycy.13 Ta analiza wykazała taki sam efekt terapii skojarzonej, jak w całym badaniu.
Nasze odkrycia dotyczące terapii skojarzonej kontrastują z wynikami wcześniejszych badań z udziałem pacjentów z niewydolnością serca, w których dodanie ARB do inhibitora ACE przyniosło pewne korzyści. Chociaż hamowanie reniny jest farmakologicznie odmienne od blokady receptora angiotensyny, różnica między nasze próby i inne próby prawdopodobnie nie zostaną wyjaśnione różnicami w stosowanych terapiach. 9-11 Bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że ani wcześniejsze badanie nie wymagało dawki opartej na dowodach dawki inhibitora ACE, podczas gdy nasza próba była taka. Read more „Aliskiren, Enalapril lub Aliskiren i Enalapril w niewydolności serca ad 7”