Wydzielanie chiro-inozytolu w moczu w cukrzycy zależnej od insuliny cd

Liofilizowane próbki derywatyzowano i ogrzewano w temperaturze 55 ° C przez pięć godzin w modyfikacji procedury Leavitta i Shermana. Próbki następnie ekstrahowano do 200 .l n-heksanu nadającego się do chromatografii gazowej. i spektrometria masowa (Burdick and Jackson). Zawartość inozytolu oznaczono ilościowo przez porównanie z krzywymi wzorcowymi dla każdego inozytolu z wysokości pików charakterystycznych fragmentów masy. Wszystkie próbki były analizowane dwukrotnie, a zgłaszane wyniki są średnią z dwóch analiz (wskaźnik błędu, <6 procent). Granica wykrywalności metody analitycznej wynosiła 0,5 .mol na litr; każdej próbce, w której chiro-inozytol nie został wykryty, przypisano tę wartość, skorygowaną na 24-godzinną objętość moczu. Glukoza w moczu była mierzona metodą szybkości tlenowej za pomocą elektrody tlenowej Beckman. Poziomy kreatyniny w surowicy i moczu mierzono za pomocą zautomatyzowanej metody enzymatycznej, a do pomiaru białka w moczu stosowano zautomatyzowaną metodę chlorku benzetoniowego.
Biopsja mięśnia i przygotowanie mediatora
Próbki mięśni zostały pobrane podczas przezskórnej biopsji igłowej podczas badań euglikemiczno-hiperinsulinemiczno-klamrowych u dziewięciu badanych w Arizonie. Biopsje do testów chiro-inozytolu i mio-inozytolu wykonywano tuż przed i 15 i 20 minut po rozpoczęciu wlewu insuliny. Badania klamrowe przeprowadzono przy stężeniach glukozy w osoczu około 5,6 mmol na litr i stężeniach insuliny w osoczu powyżej 14 350 pmoli na litr, a biopsję mięśnia rozległego lateralium wykonano jak opisano powyżej.17 Próbki biopsji zamrożono w ciekłym azocie i przechowywane do analizy. Siedem z dziewięciu badanych to Indianie Pima, a dwa z nich byli biali. Pięciu było pacjentów z NIDDM, a pozostałe cztery były normalnymi podmiotami.
Próbki pobrane z biopsji mięśniowej, o wadze około 200 mg każda, homogenizowano i ekstrahowano w trzech objętościach (w mililitrach) 50 mM kwasu mrówkowego zawierającego mM EDTA i mM 2-merkaptoetanolu i gotowano w temperaturze 100 ° C przez pięć minut, zgodnie z opublikowane metody.11 Po ochłodzeniu i odwirowaniu ekstrakty zobojętniono do pH 6,0 wodorotlenkiem amonu, zaabsorbowano Dowex przez 8 i eluowano przy pH 2,0 i 1,3.11, 18 Eluaty zawierające mediatory liofilizowano i ponownie rozpuszczono w wodzie w teście biologicznym lub hydrolizowano w 2 N kwasie trifluorooctowym przez sześć godzin w temperaturze 100 ° C do późniejszej analizy metodą chromatografii gazowej i spektrometrii masowej. Przeprowadzono dwa testy mediatorów. Mediator eluowany przy pH 2,0 oznaczano przez aktywację mitochondrialnej pirogronianowej fosfatazy dehydrogenazy 8, a mediator eluowany przy pH 1,3 oznaczano przez inaktywację zależnej od cAMP kinazy białkowej.4 Próbki do chromatografii gazowej i spektrometrii masowej były liofilizowane. i derywatyzowane mieszaniną pirydyny, trimetylochlorosilanu i trimetylosililoimidazolu (10: 1: 2) z wytworzeniem eterów trimetylosililowych. W ekstraktach tkankowych od zdrowych osobników, mio-inozytol przeważa w eluacie o pH 1,3 i chiro-inozytolu w eluacie o pH 2,0. mio-inozytol i chiro-inozytol zmierzono w obu eluatach, a wyniki podano jako sumę wartości w każdym eluacie.
Chromatografia gazowa i spektrometria masowa
Wszystkie próbki analizowano na chromatografie gazowym Varian 3400 ze spektrometrem masowym Finnigan Incos 50B
[podobne: badanie foniatryczne, klirens kreatyniny kalkulator, hannibal po drugiej stronie maski cda ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie foniatryczne hannibal po drugiej stronie maski cda klirens kreatyniny kalkulator