ZABURZENIA CZYNNOSCI ODRUCHOWEJ

W związku z tym, że każde zjawisko odruchowe ma określony łuk odruchowy, wszelkie zmiany odruchu dają możność ustalenia miejsca, w którym toczy się proces patologiczny. Na podstawie źródła powstawania pobudzeń dośrodkowych odróżniamy odruchy proprioceptywne i eksteroceptywne. Do odruchów proprioceptywnych zalicza się odruchy ścięgniste, okostnowe, stawowe, mięśniowe i inne, do eksteroceptywnych zaś odruchy powstające z podrażnienia skóry, błon śluzowych i zmysłów. Odruchy możemy wywołać lekkim uderzeniem w odpowiednich miejscach recepcyjnych. W klinice najczęściej badamy odruchy mięśnia dwugłowego i trójgłowego kończyny górnej, odruchy kolanowe, odruch ze ścięgna Achillesa, odruchy okostnowe kości promieniowej i inne. Odruch ze ścięgna mięśnia dwugłowego polega na zginaniu kończyny górnej w łokciu po uderzeniu w ścięgno tego mięśnia. Odruch ze ścięgna mięśnia trójgłowego po uderzeniu w jego ścięgno tuż przy łokciu występuje w postaci wyprostowywania przedramienia. [patrz też: uzdrowiskowe leczenie szpitalne dorosłych, brachyterapia prostaty, skurcze toniczne ]

Powiązane tematy z artykułem: brachyterapia prostaty skurcze toniczne uzdrowiskowe leczenie szpitalne dorosłych